SAKRALNY TANIEC Z SIŁĄ ŻYWIOŁÓW
Opis wydarzenia
SAKRALNY TANIEC Z SIŁĄ ŻYWIOŁÓW 4 dni głębokiej praktyki tanecznej dla tych, które już pracują z kobiecą gimnastyką słowiańską i czują, że są gotowe iść dalej. Twoja Siła ciebie chroni. Ta sama, której przez setki lat zakazywano, którą zniekształcano i odrzucano. Ta sama Pierwotna Siła, którą znasz po smaku, po zapachu, po wibracji — w tych chwilach, kiedy przeciska się przez wąską szczelinę zostawioną przez cywilizację dla przetrwania tego, co żywe. Ty już ją znasz. Spotkałaś ją w praktyce kobiecej gimnastyki słowiańskiej — w tych momentach, kiedy ciało nie uczyło się formy, tylko ją sobie przypominało. Jak dawna wiedza, która po prostu spała i wreszcie dostała miejsce i czas. Gimnastyka dała ci oparcie. Stabilność. Pion, od którego można się odbić. I właśnie z tej stabilności rodzi się najważniejsze pytanie: Co dalej? Nagromadzona Siła nie chce już być tylko zatrzymywana w środku. Jest gotowa stać się ruchem. Oddechem. Tańcem. Zapraszam cię do przestrzeni Sakralnego Tańca z Siłą Żywiołów. Tutaj nie będziemy uczyć się kroków. Będziemy przekładać zbudowaną strukturę gimnastyki na żywy przepływ. To rozmowa twojego ciała na równi z tym, co wydaje się większe — z Ziemią, z przestrzenią, z tym, co czujesz, ale nie zawsze potrafisz nazwać. I w tej rozmowie pytania zamieniają się w natychmiastowe cielesne olśnienia. Podczas gdy twój umysł będzie zajęty techniką, twoje komórki przypomną sobie ruchy, którymi przodkinie świętowały życie i uzdrawiały się. Poznasz je po nagłym cieple od środka, po gęsiej skórce, po poczuciu ulgi: „Tak. To ja. Ja to znam”. Nie musisz już wygładzać krawędzi ani powstrzymywać swojego wewnętrznego ognia. Nikt nie rodzi się z umiejętnością posługiwania się swoją Siłą. Tego trzeba się uczyć. I będziemy się tego uczyć razem w pieczy kobiecego kręgu, gdzie twoja prawdziwość nie musi się już chować ani napinać. Po tych czterech dniach kobiety, które obserwują twoje życie, będą pytać: „Tak też można?” Można być płynną jak woda — i nie rozpływać się. Lekką jak powietrze — i nie tracić gruntu pod nogami. Stabilną jak ziemia — i nie zamykać się. Namiętną jak ogień — i nie spalać. To nie jest równowaga. To jest moment, w którym możesz wejść w dowolną intensywność i wrócić bez strat. Kiedy nie da się cię wybić z siebie, bo już nie trzymasz się kurczowo stanu — potrafisz nim kierować. Decyzje zaczynają rodzić się inaczej. Nie ze strachu. Nie z pragnienia, żeby być wygodną. Tylko z bezpośredniego kontaktu ze swoją Siłą w chwili: zobaczyłaś — poczułaś — zrobiłaś. Bez wewnętrznego targowania się: krócej, dokładniej i z większym rezultatem. Przestrzeń wokół zaczyna reagować inaczej. Nie dlatego, że wydarzyło się coś magicznego. Tylko dlatego, że przestałaś się kurczyć i przestrzeń przestała cię ignorować. I pewnego dnia zrozumiesz: już nie szukasz właściwej wersji siebie. Nie pomniejszasz swojej Siły, żeby być wygodną. Zamiast: „oj, jestem za bardzo… trzeba łagodniej” — „Tak. To ja.” Nie: „stałam się nową kobietą”. Tylko: „przestałam sobie przeszkadzać”. Twoja Siła jest bezpieczna — nie dlatego, że jest mała. Tylko dlatego, że ty jesteś wystarczająco duża, żeby nią kierować. Prowadzi Ewa Biuksel. O mnie jako prowadzącej: Prowadzę nie przez nacisk, ale przez stan. Przy mnie robi się ciszej, spokojniej. Zbędny szum odchodzi i ciało zaczyna mówić. Ja nadaję ten stan i utrzymuję go przez całą pracę. 14 lat temu przyszłam do kobiecej gimnastyki słowiańskiej w bardzo trudnym okresie życia, kiedy szukałam sposobu, żeby wyciągnąć siebie z bagna. Zostałam, bo zobaczyłam skalę, szerokość, głębię i piękno. Nie znalazłam odbicia mojego widzenia w innych nurtach, dlatego stworzyłam swój. Tak narodziła się Ładunica. Tak odsłonił się Taniec. Prowadzę proces tak, że spotykasz się nie tylko z lekką częścią swojej siły, ale też z jej bardziej obszerną i porywającą stroną i nie gubisz się w niej. Nawet w głębokich i ostrych procesach nie tracę prowadzenia i wyrównuję je. Tłumaczę mistykę tak, że staje się zrozumiała i możliwa do prowadzenia. Pokazuję powoli, tyle razy, ile trzeba, aż ciało wejdzie w sens, a nie tylko zapamięta formę. Utrzymuję jasność i kierunek procesu. Zatrzymuję, kiedy uwaga odpływa albo kiedy ruch idzie tam, gdzie może pojawić się szkoda. Przy mnie można się rozluźnić. Ale nie da się rozproszyć. Można wejść głęboko. Ale nie trzeba będzie tonąć. Żeby ta przestrzeń naprawdę zadziałała, ważne jest, żebyśmy spotkały się w gotowości i formacie. Ta praktyka wymaga twojej włączonej uwagi i gotowości do pójścia w głąb. Dla kogo jest ten warsztat • Ten format jest dla ciebie, jeśli już praktykujesz kobiecą gimnastykę słowiańską i czujesz, że jesteś gotowa iść dalej — z formy w ruch, ze struktury w żywy przepływ. • Jeśli umiesz być w ciele, obserwować swój stan i brać odpowiedzialność za to, co dzieje się z tobą w procesie. • Jeśli ważne jest dla ciebie nie tylko „spróbować”, ale naprawdę wejść w kontakt ze swoją Siłą i nauczyć się z nią współdziałać. Dla kogo nie jest • Ten warsztat nie jest dla ciebie, jeśli szukasz lekkiego formatu „dla inspiracji”, bez zaangażowania i wewnętrznej pracy. • Jeśli trudno ci utrzymać uwagę przy sobie i częściej uciekasz w rozmowy, rozproszenia albo obserwowanie innych zamiast przeżywania własnego procesu. • Jeśli unikasz bardziej intensywnych stanów i nie jesteś gotowa spotykać się z różnymi przejawami swojej Siły. • Jeśli nie jesteś gotowa brać odpowiedzialności za swój stan i oczekujesz, że proces „zrobi coś z tobą sam”. Jeśli transowe albo zmienione stany świadomości są dla ciebie przeciwwskazane, albo są stany, przy których taka głębokość pracy nie jest zalecana, ważne jest, żeby to uwzględnić i podjąć decyzję o udziale, opierając się na swojej realnej stabilności oraz zaleceniach specjalistów. Daty: 30 lipca — 2 sierpnia 2026 Miejsce: Miejsce Beskid Wyspowy w krainie Zielonego Wieloryba (Kostrza). Liczba miejsc: tylko 8 (pozostały 4 wolne miejsca) Jeśli czujesz, że ta przestrzeń jest dla ciebie, ale te daty ci nie pasują
Lokalizacja
Nowy Sącz
Komentarze
Dołącz do wydarzenia (kliknij „Wezmę udział” powyżej), aby zobaczyć i dodać komentarze.